Beste vrienden,

In de eerste week van februari hebben de Ceylon Christian Care boardmembers Bert van Voorden en Herman van der Weerd, samen met het ondernemersechtpaar GertJan en Tieneke Donker uit Vuren, de projecten op Sri Lanka bezocht.

Op dinsdagochtend werden we op de luchthaven verwelkomt door Ranjo, de manager van onze projecten, en haar man Maddhi. Onderweg naar Batticaloa, een rit die dit keer 9 uur duurde, konden we al veel dingen bespreken en voorbereiden.

Onderweg kwamen we weer vele soorten dieren tegen, zoals: olifanten, apen, herten, pauwen, etc.

Wat opviel was dat het sinds ons bezoek vorig jaar economisch beter gaat. We zagen geen lange rijen bij de benzine stations. Ook zag je dat overal gebouwd werd en er vele nieuwe winkeltjes bijgekomen waren langs de wegen. 

Dat de mensen meer geld te besteden hebben was ook te zien aan de vele tempels die goed onderhouden waren of waar men mee aan het werk was. De beelden waren of werden allemaal opnieuw geverft.
Vanuit een christelijk perspectief laat het ook een stuk geestelijke armoede zien. Zoals Tieneke het zo mooi opmerkte: Zij hebben een god die ze goed moeten onderhouden. Wij hebben een God die ons onderhoudt!

Woensdag – Bezoek Thannamunai en Iyankerney 

De dag begonnen we met een gezamenlijke dagopening op het kantoor van Ladder of Hope (LOH), de partnerorganisatie van Ceylon Christian Care op Sri Lanka. Hierna werd het programma voor die dag doorgenomen.

Het eerste bezoek was aan de Bijbelstudie van ds. Theivendran in het dorpje Thannamunai. Deze werd gegeven bij een van de mensen in het dorp thuis onder het afdak van de veranda. Er waren ongeveer 50 mensen hierbij aanwezig en het viel ons op hoe aandachtig de mensen luisterden en betrokken waren.

Bijzonder was ook de vraag die na de Bijbelstudie kwam. Nu was deze studie eens in de twee weken. De vraag was of het mogelijk was om dit elke week te doen. We hebben deze vraag met ds Theivandran besproken en hij gaat of dit mogelijk is.

Na afloop zijn we naar het dorpje Iyankerney gegaan. Dit is een nieuw dorp van waaruit we vorig jaar de vraag voor ondersteuning hadden gekregen. Echter er was ook weerstand door een aantal mensen uit het dorp omdat Ladder of Hope een christelijke organisatie is. Wanneer die zouden komen zouden ze mensen christen willen maken.

We hebben een gesprek gehad met twee mensen van de lokale overheid en hun uitgelegd dat wij inderdaad christen zijn en dat we werken vanuit die achtergrond, en dat we onze naaste willen helpen. Dat we geen mensen bekeren, want dat is het werk van Gods Geest.

Tijdens het gesprek bleek dat Ladder of Hope over de jaren een goede naam heeft opgebouwd. We staan nu bekend als een organisatie die niet ergens aan begint en weggaat zonder waar te maken wat ze belooft hebben. Dit punt is een issue voor veel andere organisaties. Na corona zijn ze vrijwel allemaal vertrokken zonder hun beloftes na te komen. Ladder of Hope is een van de weinige organisaties die dat niet gedaan heeft.

Ons eerste idee was te beginnen met een pre-school waar we kinderen op zouden vangen tot een leeftijd van 4 jaar. Uitkomst van de discussie was echter dat we mogen beginnen met Bible Classes en het geven van hulp aan mensen met problemen. Dat was veel meer dan we hadden verwacht!

Na afloop van de meeting zin we met de mensen van de lokale overheid op bezoek geweest bij een aantal mensen thuis. Het is de tijd van de moesson met zijn vele regens. Veel mensen in het dorp hadden problemen met het water. Sommige mensen hadden het water in hun huis staan.

Als laatste zijn we die dag op bezoek geweest bij Ezhilvathany. Ze is opgegroeid in het meisjes tehuis en daarna heeft Ceylon Christian Care haar opleiding betaald. Ze werkt nu al 8 jaar als projectmanager en accountant bij een internationale organisatie. In een gesprek tijdens een vorig bezoek had ze aangegeven graag voor ons te willen komen werken. 

Omdat het werk van Ceylon Christian Care op Sri Lanka groeit willen we ook een volgende stap zetten op het gebied van de automatisering van de administratie en de budget calculaties. We hebben haar gevraagd om dit voor ons op te gaan pakken. Ze hoopt in maart te gaan beginnen.

Donderdag – Bezoek Nagapuram

Op de tweede dag, donderdag, zijn we na de dagopening naar het dorpje Nagapuram gegaan. Dit dorpje ligt een uur rijden ten zuiden van Batticaloa.

In Nagapuram heeft LOH ook een eigen compound met gebouwen vanwaaruit verschillende activiteiten worden georganiseerd.

Na ontvangst door de kinderen van het day care center hebben we persoonlijke gesprekken gehad met de leden van de staff, zijn aanwezig geweest bij de Bible Classes voor volwassenen en jongeren, hebben we verschillende mensen thuis bezocht die hulp krijgen en zijn aanwezig geweest bij een vergadering van een Self Help groep van vrouwen.

Als laatste zijn we die dag op bezoek geweest bij Arudchilvi.
Arudchilvi was in 1999 een van de eerste meisjes die werd opgevangen in het meisjestehuis. Ze heeft daarna een studie gevolgd en is nu een “Nurse” in een privé ziekenhuis in Batticaloa. Het was fijn haar weer terug te zien en bij te praten.

Vrijdag – Bezoek aan Murokkodanchenai

Deze dag zijn we op bezoek geweest bij de projecten in het dorpje Murokkodanchenai. Hier is Ceylon Christian Care al meer dan 20 jaar actief. Na een hartelijk ontvangst door de staff en de kinderen hebben we ook hier individuele gesprekken gevoerd met de stafleden, hebben mensen in het dorp bezocht en de Bible Class met de jongeren bijgewoond.

Op de terugweg passeren we een hindoe begrafenisstoet. Bij het begraven van mensen wordt veel vuurwerk afgestoken om de boze geesten voor de overledene op afstand te houden.

‘s Avond zijn we op bezoek geweest bij onze coordinator Raju thuis. Hij en zijn vrouw waren blij en dankbaar. Na 14 jaar getrouwd te zijn geweest hadden ze een tweeling gekregen. Voor hun was het een geschenk van God.

Zaterdag – Bible Class bij het LOH kantoor, bezoek printshop en reünie

Na de dagopening hebben we deelgenomen aan de Bible Class bij het kantoor van Ladder of Hope. Die morgen waren er wel 200 mensen gekomen. Jongeren en volwassenen. 

Ons werd ook gevraagd om een woordje te spreken. We hebben dat toen gedaan aan de hand van de gelijkenis van het visnet. Iets wat de meeste mensen verstaan omdat velen visser van beroep zijn. We hebben hen uitgelegd dat het net het Evangelie is dat wordt uitgeworpen. Niet alle mensen worden bereikt. Maar ook van die in het net komen weten er velen door de mazen te zwemmen. Zij hebben geen behoefte aan het Evangelie, of denken dat is voor later. Ook in het net kunnen nog vissen zitten die niet goed zijn. De goede vissen krijgen het levende water van de vergeving van hun zonden door het bloed van Christus.
Na afloop hebben we met verschillende mensen mogen spreken.
Aan een aantal mensen die nieuw bij de Bible Class waren hebben we een Bijbel overhandigd.

Hierna zijn we naar een drukkerij geweest waar we opdracht hebben gegeven om 1.000 kinderbijbels van H. van Dam in het Tamil en 500 boekjes van de serie “Komt Kinderen” van Mevr Hartingvelt-Moree, ook in het Tamil, te drukken.

‘s Middags hadden we in Nagapuram een reünie met de kinderen en staff van het meisjes huis. Deze kinderen waren in 1999 opgevangen toen ze nog heel jong waren. Tussen de 4 en 10 jaar. Nu zijn ze allemaal volwassen geworden, getrouwd en hebben kinderen. Verschillende waren naar de reünie gekomen en het was geweldig om ze allemaal weer te spreken. 

Ook hier zie je het grote verschil van hoe ze terecht zijn gekomen. Een aantal had het goed. Er waren er ook bij die veel zorgen in hun leven hadden.

Deze kinderen komen allemaal uit een hindoe achtergrond. Dankbaar was om te zien dat ze vrijwel allemaal christen zijn geworden, wekelijks naar de kerk gaan en dat verschillende wekelijks de Bible Classes volgen.

Zondag – Bezoek kerk Ds Theivandran en de Zondagschool van Ds Kadhees

“s Morgens zijn we naar de dienst geweest in de gemeente van Ds Theivendran. Een eenvoudige gemeente. Het kerkgebouw is een open kerk van een paar betonpalen en een dak. De gemeente heeft ongeveer 75 leden.

Ds Theivendran was begonnen met een serie over de zaligsprekingen uit Mattheus 5. Hij behandelde deze zondag de derde zaligspreking: “Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen het aardrijk beërven”. Hij had een heel mooie uitleg. Voorbeelden uit de Bijbel van zachtmoedigen zijn Mozes en nog groter Christus.
Na afloop hebben we met hem en een diaken een mooie nabespreking gehad.

“s Middags zijn we geweest naar de zondagsschool in een dorpje buiten Batticaloa van ds Kadhees. Hij was pastor bij een kerk maar voelde zich getrokken om het woord aan de mensen in het dorp te gaan brengen. Omdat zijn kerk dat niet wilde steunen is hij op eigen initiatief gegaan. In het dorp wonen allemaal hindoes. Verschillende zijn vijandig tegenover het christendom. Toch komen er elke zondag verschillende volwassenen en kinderen naar zijn kerk en zondagsschool. Toen wij er waren, waren er ongeveer 25 kinderen. 

Zijn kerk was niet meer dan een paar houten palen met een golfplaat dak en kleden als wanden.

Het bijzonderen was hoe hij uitlegde wat de gevolgen van de zondeval waren. Dat daardoor de mensen niet meer in vrede met elkaar leefden. Dat gold ook voor kinderen. Als voorbeeld noemde hij het onderling ruzie maken, niet naar de ouders en de leerkrachten luisteren. Hij vroeg ze daarmee te stoppen en hun zonden te belijden en naar Christus te gaan en om te vragen om de werking van Gods Geest in hun leven.

Na afloop zijn we bij hem in zijn “pastorie” naast de kerk geweest. Een heel eenvoudige golfplaat huisje. Daar  leeft hij samen met zijn vrouw en twee kinderen. Een ervan, zijn zoon, is zwaar gehandicapt.

Zijn gemeente geeft hem niet voldoende inkomsten om rond  te kunnen komen. Daarom maakt hij allerlei houten voorwerpen die hij verkoopt aan een opkoper uit de stad om zo zijn salaris aan te vullen om van te kunnen leven.

Maandag – Afscheid en terugreis naar huis

Na de dagopening en een laatste persoonlijk gesprek met een van de coordinators (samen met Bert) heb ik afscheid genomen van de staf van Ladder of Hope en van Bert van Voorden en GertJan en Tieneke Donker. Zij bleven nog een paar dagen langer.

Ik mag terugkijken op een fijn en mooi bezoek!

De taxichauffeur die me wegbrengt spreekt geen engels maar ik begrijp dat hij katholiek is. Bij een Christus kruis buiten Batticaloa stopt hij om te bidden en legt er een aantal bloemblaadjes neer.  Verder heeft hij een beeldje van bhudda op zijn dashboard. Als we onderweg lang verschillende beelden komen wordt er even rustiger gereden en naar het beeld geknikt.

Je ziet dat meer op Sri Lanka en ook in India. Op die manier probeert men de verschillende goden voor de reis gunstig te stemmen.

Die dag rijd ik naar Negombo waar ik overnacht. De volgende dag vlieg ik via Doha in Qatar weer naar Nederland. Om 22:30 ‘s avonds wordt ik door mijn vrouw opgehaald van het treinstation in Veenendaal. Ik ben weer thuis.

Hartelijke groet,
Herman van der Weerd